پیش از نگاشتن هر چیز شما را به خواندن نقل قول هایی از رابرتسون[1] و گیدنز[2] دعوت می کنم : « جهانی شدن درهم فشرده شدن همزمان جهان و تراکم آگاهی نسبت به جهان به عنوان یک کل واحد است ».

  « جهانی شدن  پیامد مدرنیته است و آن (تشدید روابط اجتماعی جهانی) است. همان روابطی که موقعیت‌های مکانی دور از هم را چنان به هم پیوند می‌دهد که هر رویداد محلی‌ای تحت‌تأثیر رویدادهای فوق‌العاده دورتر شکل می‌گیرد » .

   جهانی شدن در ابعاد مختلفی صورت می پذیرد که مهمترین، پیشرفته ترین  و نخستین نوعش اقتصادی است به نحوی که بازاری محلی را به بازارهای بزرگ جهانی پیوند می دهد. در ابتدا جهانی شدن در بر دارنده جهانی شدن تولیدی و معاملات مالی بود و امروزه ابعاد جدیدی چون ظهور شرکت‌های چندملیتی، جابجایی‌های عظیم سرمایه در سطح جهان، نیروی کار جهانی و تقسیم کار بین‌المللی پیدا کرده است .  

   دیگر بعد شاخص جهانی شدن بعد سیاسی آن است که ازجمله پیامد های آن به انگار گیدنز «ملیت‌های بدون دولت» است .  این شاید نوعی آنارشی ای باشد که انسان سال هاست در ذهن خود می پروراند !

   دیگر جنبه ی جهانی شدن فرهنگی است ، باور بسیار رایجی که وجود دارد این است که جهانی شدن به معنای حذف فرهنگ های محلی است ، چرا که از قدرت هنجاری فرهنگ‌های غربی برخوردار می‌باشد .  پرداخت به چون این افکاری است که مسئولان دولتی را به جبهه گیری وا می دارد . شاهدش؟!  برخورد با مک‌دونالیزه شدن[3] .  ولی چون این اندیشه ای زمانی پرورده می شود که ما مقاومت های مردمی را هیچ انگاریم ، «کلید درک تأثیر فرهنگیِ جهانی شدن، دگرگونی خود محل است[4]». و این دگرگونی در محل به هنگام مواجهه ی مردم با فرهنگ انتشار یافته و بازاندیشی در تاریخ، هویت و سرزمین حاصل می شود . در این باره دكتر كريم مجتهدي[5] می گوید : «شناختن غرب، غربي شدن نيست. غرب شناسي خودشناسي است به اين معنا كه خودمان را در مقابل مان و در آينه  غرب  بينيم».

   آن چه تا به حال به بار نشسته ، قبول جهانی شدن به عنوان پدیده ای پسا پست مدرن و مقبول است .

   این درست همان ایده ای است که محمد نبی 1400 سال پیش در ذهن می پروراند . یعنی قبل از زمانی که در اروپا دولت-ملت ها و احساسات ناسیونالسیتی بر اثر پیدایش و رشد مذهب پروتستان پا می گرفت ، زمانی که در آسیا امپراطوری ها بنا می شدند مردی در تفکر جهانی شدن بود!

   بر این باورم آن چه که می بایست معیار مرزبندی قرار گیرد نژاد و زبان نیست بلکه تفکرات است . ولی مادامی که ما عرب را ملخ خور می نامیم و روزی "ی" را "ء" می کنیم و فردایش "ی"  - پان اسلامیزم - اندیشه ی محمد ابتر می ماند.  تا زمانی که پنداریم «هنر نزد ایرانیان است و بس» خواب جهانی شدن را نیز نمی بینیم . اگر هنر تنها نزد ماست پس شما جنگ و صلح را چه می دانید ؟ چهار فصل ویوالدی را چه طور ؟ آثار جان فورد و هیچکاک را چی ؟ این ها صنعتند ؟! زباله اند ؟! اوه آری هر چه هستند هنر نیستند چرا که هنر فقط برای یک قوم است و بس و سایر بنی بشر یا ملخ خورند یا جانی اند یا بی احساس و ...

   محمد پیامدار خدا لشکر کشی می کرد نه برای زمین خواری که برای تقسیم کردن جهان بر مبنای بینش ایده آلیستی و ماتریالیستی .  او عصبیت را دار زد ، قبایل را برادر هم کرد ،  تا یکی شدن را از نطفه بنا سازد .  چرا که او "كافه اللناس"[6] بود در دعايي كه از پيامبر اكرم (ص) براي ماه مبارك رمضان نقل شده، آمده است: «اللهم اغن كل فقير؛ اللهم اشبع كل جائع؛ اللهم اكس كل عريان؛ اللهم اقض دين كل مدين؛ اللهم فرج عن كل مكروب؛ اللهم رد كل غريب؛ اللهم فك كل اسير...»
در اين دعا از خدا مي‌خواهد كه تمام فقيران جهان به رفاه برسند و تمام گرسنگان جهان سير شوند و تمام برهنگان جهان لباس بپوشند .

درست است دعای کسی که یکمین سنگ های جهانی شدن را بنا می کند چیزی جز این نمی تواند باشد !

   و حالا ما به جای پروراندن این اندیشه اجازه می دهیم در این عصر انفورماتیک هر کسی به ظن خود و تنها بر مبنای خودخواهی جهان را باب دندان خود سازد. بی آنکه بداند شکوفه ی تئوری موهومش به بار خواهد نشست ؟ یا خیر سرما خواهدش زد ؟

به مقاومت الماسی که در قلبتان هست شک دارید ؟ باشد به چکش در دست من بنگرید .

   جهان اسلام 6 حوزه دارد . کانون یکی از حوزه ها عربستان است که بعد از جنبش سلفی ( بدون در نظرگیری مسائل فقهی ) باعث احیای عربستان شد .  در حوزه ای دیگر که کانون آن ایران است جنبش روحانیت باعث نجات و احیای ایران شد . حوزه ی  مالایی در جنوب شرق آسیا  از لحاظ رشد اقتصادی بسیار سریع عمل می کند. بسیاری از کارشناسان اقتصاد و توسعه بر این باورند که کامیابی‌های اقتصادی آسیای جنوب از فرهنگ این منطقه نشأت می‌گیرد. که نکته دارای اهمیتی است.  هنوز هم به درمانگری اسلام شک دارید ؟ ما باید زبان جهانی را بیاموزیم !  این را من نمی گویم این را تجربه می گوید . جهان دیده ترین فیلم ما طعم گیلاس اساسا فیلم  کم دیالوگی نیست ولی بنیادین جهانی است .  با تهدید و تخطئه جهانی نمی شویم . پیامبر خدا با شمشیر بر مردم ولایت نیافت .  با مودت و نرم خویی بر دشمنان چیره شد  و خلیفه ی خدا در زمین گردید.

 امید است پان اسلامیزم روزی جهان شمول شود  و حکم خدا حاکم !

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ﴿۵۵﴾ خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند وعده داده است كه حتما آنان را در اين سرزمين جانشين [خود] قرار دهد    نور ﴿۵۵﴾

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ﴿۳۳﴾

او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست فرستاد تا آن را بر هر چه دين است پيروز گرداند هر چند مشركان خوش نداشته باشند   توبه (۳۳)

 ۱۸/۲/۸۸ 

فهرست منابع

1.      قرآن

2.      www.wikipedia.org

3.      www.glo110.blogfa.com

4.      جهانی شدن و فرهنگ - مجنون آموسی

5.      جهاني شدن و مسلمان معاصر - گفتاري از حسن رحيم پور ازغدي

6.      چالش های فرهنگی مسلمانان و جهانی شدن - مهندس مرتضی کاظمی

7.      مک دونالدی شدن - دكتر نعمت الله فاضلي